ເດັກ ແລະໄວຫນຸ່ມ ແຂວງໄຊຍະບູລີ ແມ່ນຫນຶ່ງໃນ 12 ແຂວງ ທີ່ໄດ້ຮັບການສະຫນັບສະຫນູນດ້ານທຶນຮອນ ຈາກອົງການຢູນິເຊັບ ໃນການດຳເນີນລາຍການ ແມ່ນໄດ້ເລີ່ມປະຕິບັດມາ ແຕ່ທ້າຍປີ 2007 ມີທີມງານຜູ້ຮັບຜິດຊອບໂຄງການປະກອບມີ: ວິທະຍຸກະຈາຍສຽງ ແຂວງໄຊຍະບູລີ, ສູນວັດທະນະທະແຂວງ.
ທີມງານວິທະຍຸໄວໜຸ່ມແຂວງໄຊຍະບູລີປະກອບມີ:
ນ້ອງເອງ ເປັນນັກຈັດລາຍການມາແຕ່ປີ 2007 ການດຳເນີນກິດຈະກຳແມ່ນໄດ້ແບ່ງອອກເປັນ2ກຸ່ມ ແລະແບ່ງວຽກໃຫ້ກັບແຕ່ລະກຸ່ມເຮັດ ໃນແຕ່ລະອາທິດ,ເນື້ອໃນລາຍການ ແມ່ນພວກເຮົາຈະເອົາຕາມປຶ້ມ ແລະກໍແຕ່ງເອົາ. ຄວາມປະທັບໃຈຂອງນ້ອງກໍແມ່ນການໄດ້ໄປສຳພາດ , ແລະເວລາອັດລາຍການ ເພາະທີມງານ ແມ່ນມີຄວາມເປັນກັນເອງ, ອົບອຸ່ນ ແລະຊ່ວຍເຫລືອເຊິ່ງກັນແລະກັນ....
ເລີ່ມຕົ້ນການຈັດລາຍການແຕ່ປີ 2007 ການດຳເນີນ ກິດຈະກຳແຕ່ລະໄລຍະແມ່ນດຳເນີນດ້ວຍດີ ພວກ ນ້ອງໄດ້ແບ່ງເປັນສອງກຸ່ມ ແຕ່ລະອາທິດ ພວກນ້ອງກໍໄດ້ແບ່ງກັນໄປ ເພາະມີຄວາມປະທັບໃຈຫລາຍຢ່າງເຊັ່ນ: ໄດ້ບົດຮຽນ, ໄດ້ຄວາມຮູ້, ໄດ້ປະສົບການຕ່າງໆໄດ້ເປັນນັກ ຈັດລາຍການ ວິທະຍຸ ສຳລັບເດັກ ແລະ ໄວໜຸ່ມທີ່ດີໄດ້ເຮັດວຽກໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຮັດ ມາກ່ອນ, ອຸປະສັກຄຶການປະສານ ງານກັນຍາກ ເພາະແຕ່ລະຄົນບໍ່ໄດ້ ຢູ່ໂຮງ ຮຽນດຽວກັນ ບາງຄົນວັນເສົາ-ວັນອາທິດກໍ່ຮຽນເພີ່ມ, ການດຳເນີດໂຄງການ ວິທະຍຸເດັກໃນອານາຄົດ ຢາກຈະໃນ ຂະຫຍາຍອອກຕື່ມເພື່ອໃຫ້ຄົນໄດ້ ຮັບຮູ້ຫລາຍຂື້ນ ອີກຢ່າງ ໜຶ່ງຢາກໃຫ້ ໂຄງການນີ້ມີຕະຫຼອດ. ຜ່ານມາຕົນເອງກໍໄດ້ເຝິກອົບຮົມຢູ່ແຂວງໄຊຍະກ່ອນໝູ່ ຕໍ່ມາກໍໄດ້ເຝິດອົບຮົມຢູ່ທີ່ແຂວງວຽງຈັນ (ວັງວຽງ) ແລະ ຢູ່ທີ່ແຂວງອຸດົມໄຊ (ເມືອງໄຊ) ການເຝິກອົບຮົມກໍໄດ້ຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງ ເປັນຕົ້ນແມ່ນຄວາມຮູ້ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນການເວົ້າການຈາ, ມີຄວາມສາມາດກ້າສະແດງອອກ.
ເປັນນັກຈັດລາຍການມາແຕ່ປີ 2007 ສຳລັບນ້ອງ ແມ່ນມີຄວາມຮູ້ສຶກດີໃຈຫລາຍ ທີ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນໂຄງການນີ້ ເຊິ່ງມັນເຮັດໃຫ້ ນ້ອງໄດ້ຮຽນຮູ້ເລື່ອງດີໆ ແລະສິ່ງໃຫມ່ໆ ເປັນຕົ້ນກໍແມ່ນ ການອັດລາຍການວິທະຍຸ ສຳລັບເດັກ ແລະໄວຫນຸ່ມ ມັນເຮັດໃຫ້ນ້ອງ ຮູ້ຈັກການຂຽນຂ່າວ, ການເປັນນັກຈັດລາຍການທີ່ດີ, ແລະການຕັດຕໍ່ສຽງຕ່າງໆ, ການຂຽນບົດລະຄອນວິທະຍຸ ທັງຫມົດມັນເຮັດໃຫ້ນ້ອງ ໄດ້ມີການພັດທະນາຕົນເອງແລະໃນອານາຄົດ ຢາກໃຫ້ເພີ່ມຊ່ອງການອອກອາກາດ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຟັງໄດ້ຮູ້ທົ່ວເຖິງກັນ ສ່ວນການຝຶກອົບຮົມນັ້ນ ທີ່ຜ່ານມານ້ອງໄດ້ເຂົ້າອົບຮົມເລື່ອງ ພໍ່ຮັກລູກ ຜູກພັນຄອບຄົວ ທີ່ແຂວງໄຊຍະບູລີ, ຝຶກອົບຮົມທັກສະຊີວິດ ຊຶ່ງຈັດຂຶ້ນທີ່ແຂວງອຸດົມໄຊ, ໄດ້ລົງບໍລິການຊຸມຊົນ ແລະອື່ນໆ ທີ່ໄດ້ຮັບຈາກໂຄງການ ວິທະຍຸເດັກແລະໄວຫນຸ່ມ.
ເລີ່ມຕົ້ນການຈັດລາຍການແຕ່ປີ 2007 ການດຳເນີນກິດຈະກຳແຕ່ລະໄລຍະແມ່ນ ພວກເຮົາແບ່ງເປັນສອງກຸ່ມ ແລະ ຈະແບ່ງວຽກໃຫ້ແຕ່ລະກຸ່ມໄປໃນແຕ່ລະອາທິດ ເອົາຫົວຂໍຕ່າງໆທີ່ຢູ່ ໃນປື້ມ ປະທັບໃນຫຼາຍທີ່ໄດ້ເປັນນັກຈັດ ລາຍການວິທະຍຸສຳລັບເດັກ ແລະ ໄວໜຸ່ມ....ອຸປະສັກໃນການເຮັດວຽກແມ່ນການເດີນທາງການ ໄປການມາແມ່ນມີ ຄວາມລຳບາກເພາະສະຖານີວິທະຍຸແມ່ນຢູ່ໄກຫຼາຍ ການດຳເນີນໂຄງການໃນອານາຄົດ ຢາກໃຫ້ມີການເພີ່ມຊ່ອງ ສັນຍານ ນ້ອງເອງໄດ້ຝຶກອົບຮົມ ຢູ່ທີ່ແຂວງຕົນເອງແລ້ວ ຍັງໄດ້ໄປຝຶກຢູ່ທີ່ແຂວງວຽງຈັນ(ທ່າລາດ) ນອກນັ້ນຍັງໄດ້ ມີການແລກ ປ່ຽນບົດຮຽນນຳກັນກັນໝູ່ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມໂຄງການ ແລະໄດ້ມີການປັບປຸງລາຍການໃຫ້ດີຂື້ນກວ່າເກົ່າ.
ເປັນນັກຈັດລາຍການແຕ່ປີ2007 ເປັນຕົ້ນມາ ແລະກໍເປັນຄັ້ງທຳອິດຂອງນ້ອງ ແລະເພື່ອນໆ ເຊິ່ງມີຄວາມປະທັບໃຈຫລາຍ ໃນການເຜີຍແຜ່ຄວາມຮູ້ໃຫ້ກັບຜູ້ຟັງ ໂດຍສະເພາະ ແມ່ນປະຊາຊົນແລະໄວຫນຸ່ມ ພວກເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຟັງສຽງເພັງ ແລະນິທານ ສາລະຕ່າງໆ ຄຽງຄູ່ກັບການຈັດລາຍການ ນ້ອງກໍຍັງໄດ້ເຂົ້າອົບຮົມຢູ່ທີ່ແຂງຂອງຕົນ ແລະມີໂອກາດເຂົ້າອົບຮົມຢູ່ທີ່ພະແນກຖະແຫລ່ງຂ່າວ-ວັດທະນະທຳສອງຄັ້ງ ຢູ່ຫລວງພະບາງບົດບາດ ຍິງ ຊາຍໜຶ່ງຄັ້ງ ໄປທັດສະນະສືກສາຢູ່ປະເທດ ກຳປູເຈຍໜຶ່ງຄັ້ງ ສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈຄຶການເຮັດວຽກມີຜູ້ນຳທີ່ດີ, ໄດ້ປະ ສົບການຕ່າງໆ, ມີການເກັບກ່ຽວຂໍ້ມູນນອກສະຖານທີ. ການດຳເນີດລາຍການໃນອານາຄົດແມ່ນຢາກໃຫ້ມີເທັບອັດ ສຽງ(ນ້ອຍ)ຜູ້ລະໜ່ວຍຫຼຶກຸ່ມໜຶ່ງ3ໜວ່ຍ ເພາະຈະສະດວກໃນການເກັບກຳຂໍ້ມູນ...
ຊື່ ແລະ ນາມສະກຸນ ນ. ເກວະລິນ ມິ່ງບຸບຜາ . ທີ່ເກີດ ບ ໂພສີ ແຂວງຫລວງພະບາງ, ທີ່ຢູ່ປັດຈຸບັນ: ບ້ານບຸ່ງ ເມືອງໄຊຍະ ແຂວງໄຊຍະບູລີ. ປະຈຸບັນຮຽນຫນັງສືຢູ່ໂຮງຮຽນ ມັດທະຍົມ ສຶກສາສົມບູນ ໄຊຍະບູລີ. ເວລາຫວ່າງ: ຟັງວິທະຍຸ. ເລີມເປັນນັກຈັດລາຍການມາແຕ່ປີ2008ການດຳເນີດກິດຈະ ກຳແຕ່ລະໄລຍະຜ່ານມາແມ່ນມີຄວາມເບີກບານມ່ວນຊື່ນ ໃນການ ເຮັດວຽກແລະກໍ່ມີອຸປະສັກພຽງເລັກນ້ອຍໃນການເຮັດວຽກ, ນ້ອງມີ ຄວາມປະທັບໃຈຫຼາຍໃນການ ເປັນນັກຈັດລາຍການ ເພາະມັນໃຫ້ທັງຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດແກ່ນ້ອງແລະນ້ອງເອງກໍ່ມີການພັດທະນາຂື້ນໄປໃນທາງ
ທີ່ດີຫຼາຍຮູ້ຈັກໃຊ້ເວລາຫວ່າງ ໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດ ຮູ້ໃນເລື່ອງສີ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍຮູ້ໄດ້ປະສົບການໃໝ່ໆ ນ້ອງເອງ ໄດ້ຄວາມຮູ້ຈາກໂຄງການ ນີ້ຫຼາຍບໍ່ວ່າຈະເປັນເລື່ອງການຂຽນຂ່າວ,ການສຳພາດ ນ້ອງເອງມີຄວມຮູ້ສືກດີໃຈ ຫຼາຍ ທີ່ໄດ້ເຂົ້າ ຮ່ວມໂຄງການນີ້ແລະຢາກໃຫ້ໂຄງການນີ້ຢູກັບ ເດັກນ້ອຍລາວໄປດົນໆເພື່ອຈະໄດ້ໃຫ້ນ້ອງໆລຸນຫລັງໄດ້ ມີໂອກາດມາເຮັດແບບນີ້.
ນ້ອງເອງເປັນນັກຈັດລາຍການ ເລີ່ມແຕ່ປີ 2007 ການດຳເນີນກິດຈະກຳນີ້ ໃນໄລຍະທີຫນຶ່ງ ພວກເຮົາໄດ້ຈັດລາຍການ ແບບເປັນກຸ່ມ, ຮ່ວມກັນໃນການອັດລາຍການ ແລະໃນເວລານີ້ ພວກເຮົາກໍໄດ້ພົບກັບບັນຫາຫຍຸ້ງຍາກເລັກນ້ອຍເຊັ່ນວ່າ: ການຈັດແບ່ງວຽກງານ ຢາກມີການຂັດຂ້ອງເພາະພວກເຮົາຍັງບໍ່ທັນຮູ້ ການມອບຫນ້າທີ່ຢ່າງຄັກແນ່ ແລະພວກເຮົາກໍໄດ້ມີການປັບປຸງ ມາແຕ່ລະໄລຍະ ຈົນມາຮອດປະຈຸບັນກໍໄດ້ ມີຄວາມສະດວກຫລາຍຂຶ້ນກວ່າເກົ່ານ້ອງເອງ ມີຄວາມປະທັບໃຈຫລາຍ ທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມ ວິທະຍຸສຳລັບເດັກ-ໄວຫນຸ່ມ ເພື່ອຈະນຳເອົາຄວາມຮູ້ຕ່າງໆ ບໍ່ວ່າຈະກ່ຽວກັບພະຍາດ, ການຮັກສາອານາໄມ, ການສຶກສາ ແລະບັນຫາອື່ນໆອີກ ທີ່ບອກເຕືອນໄວຫນຸ່ມແລະເດັກນ້ອຍ ນອກຈາກນັ້ນ ສ່ວນອຸປະສັກ ກໍແມ່ນການໄປສຳພາດ ຫລືການໄປເອົາຂ່າວຍາກ ພ້ອມທັງການໄປມາກໍບໍ່ຄ່ອຍສະດວກ.
ນ້ອງເອງເປັນນັກຈັດລາຍການເລີ່ມຕົ້ນປີ 2008 ຈົນມາຮອດປະຈຸບັນນີ້ ການດຳເນີນກິດຈະກຳ ນີຖຶວ່າຄົນ ມີຄວາມສາມາດ ຫລາຍຂຶ້ນ. ສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈໃນການຈັດລາຍການວິທະຍຸກໍຄື: ແມ່ນການນຳຂ່າວສານ ສາລະນາຮູ້ຕຕ່າງໆ ມາເລົ່າສູ່ຜູ້ຟັງ ໄດ້ຮັບຟັງ ການປະສານງານນັ້ນ ບໍ່ຄ່ອຍສະດວກສະບາຍປານໃດ ແລະ ເວລາທີ່ໄປຈັດລາຍການນັ້ນ ບາງຄົນກໍບໍ່ຄ່ອຍມີລົດ, ບາງຄົນກໍໄປຊ້າ ບໍ່ຕົງກັບນັດຫນາຍ ເພາະເຮືອນຂ້ອນຂ້າງທີ່ຈະຢູ່ໄກຈາກວິທະຍຸ....ສ່ວນການຝຶກອົບຮົມນັ້ນ ທີ່ຜ່ານມາ ແມ່ນໄດ້ເຂົ້າອົບຮົມ ຢູ່ທີ່ແຂວງ ວຽງຈັນ(ທ່າລາດ), ແຂວງນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ(ດອນຈັນພາເລດ) ຜ່ານການຝຶກອົບຮົບໄດ້ທັງຄວາມຮູ້ ແລະ ຮູ້ກ່ຽວກັບພະຍາດໄຂວັດໃຫຍ່2009 H1N1 ໃນການປ້ອງກັນຕົນເອງແລະຄົນອຶ່ນ ແຕ່ລະຄັ້ງນ້ອງເອງກໍແມ່ນໄດ້ຫມູ່ໃຫມ່, ໄດ້ຄວາມຮູ້ຫລາຍຢ່າງ ແລະຍັງໄດ້ໄປທັດສະນະສຶກສາອີກດ້ວຍ.
ເລີ່ມຈັດລາຍການມາຕັ້ງແຕ່ປີ 2008 ເຊິ່ງການດຳເນີນລາຍການແຕ່ລະໄລຍະ ແມ່ນມີຄວາມເບີກບານມ່ວນຊື່ນ, ມີຄວາມສາມັກຄີ ແລະຄວາມປະທັບໃຈນີ້ ແມ່ນການນຳເອົາສາລະຫນ້າຮູ້ ແລະຂ່າວສານມາເຜີຍແຜ່ ໃຫ້ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນຮັບຮູ້ ສ່ວນອຸປະສັກກໍແມ່ນການຊອກຂ່າວແລະສຽງສຳພາດມວນຊົນ ເພາະວ່າພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນ ຍັງບໍ່ທັນໃຫ້ການຮ່ວມມືດີປານໃດ ສ່ວນການດຳເນີນໂຄງການວິທະຍຸ ໃນອານາຄົດ ແມ່ນຢາກໃຫ້ມີຫ້ອງອັດລາຍການວິທະຍຸສຳລັບເດັກ ເປັນຂອງຕົນເອງ ເພື່ອຄວາມສະດວກສະບາຍ ໃນການໄປຈັດລາຍການ ປະຈຸບັນ ແລະໃຫ້ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນສົ່ງຄຳຕິຊົມມາລາຍການຂອງພວກເຮົາ.
ການເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມແມ່ນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມ ກ່ຽວກັບການຂຽນບົດ, ຂຽນຂ່າວ ຢູ່ສູນວັດທະນະທຳເດັກໄຊຍະບູລີ ແລະຫົວຂໍ້ບົດບາດຍິງຊາຍ ຢູ່ແຂວງຫລວງພະບາງ ແລະມາເຖິງຕອນທ້າຍກໍຂໍເປີດໃຈຕົນເອງຕໍ່ໂຄງການນີ້ວ່າ: ນ້ອງເອງມີຄວາມພູມໃຈຫລາຍທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນໂຄງການນີ້ ໄດ້ຊ່ວຍສົ່ງເສີມໃຫ້ເດັກນ້ອຍ ມີຄວາມກ້າວຫນ້າ ເພາະເດັກນ້ອຍກໍຄືສົມບັດຂອງຊາດ ສະນັ້ນ ເຮົາຕ້ອງຝຶກໄວ້ແຕ່ວັນນີ້ ເພາະເດັກນ້ອຍໃນວັນນີ້ ຄືຜູ້ໃຫຍ່ໃນວັນຫນ້າ.
ເລີ່ມເປັນນັກຈັດລາຍການແຕ່ປີ 2007 ການດໍາເນີນລາຍການ ແຕ່ລະໄລຍະ ແມ່ນມີຄວາມປະທັບໃຈຫຼາຍ ສິ່ງທີ່ປພທັບໃຈເປັນ ພິເສດກໍ່ຄືການເຮັດກິດຈະກຳແບບເປັນກັນເອງ, ແຕ່ວ່າກໍ່ຍັງມີອຸປະ ສັກເລັກນ້ອຍເຊັ່ນ: ການປະສານງານທາງດ້ານການປາກເວົ້າ, ການເດີນທາງ ມີຄວາມລຳບາກໂດຍສະເພາະແມ່ນ ຍາມຝົນ. ນ້ອງເອງມີຄວາມຮູ້ສືກດີໃຈຫຼາຍ ທີ່ໄດ້ຮ່ວມໂຄງການນີ້ ເພາະມັນ ເຮັດໃຫ້ນ້ອງມີຄວາມສາມາດກ້າສະແດງ ອອກກ້າເວົ້າກ້າວ່າແລະເຮັດໃຫ້ນ້ອງຮູ້ ໃນສິ່ງທີ່ ບໍ່ເຄີຍຮູ້ ມາກ່ອນໃຊ້ເວລາຫວ່າງເປັນປະໂຫຍດໄດ້ຊ່ວຍ ໃຫ້ຜູ້ຟັງໄດ້ຮັບຮູ້ບັນຫາຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ.
ນ້ອງເອງເປັນນັກຈັດລາຍການເລີ່ມແຕ່ປີ 2007 ການດຳເນີນກິດຈະກຳ ໃນໄລຍະທີໜຶ່ງ ພວກເຮົາ ໄດ້ຈັດ ລາຍການແບບເປັນກຸ່ມ ແລະໄລຍະນີ້ ພວກເຮົາກໍໄດ້ພົບກັບບັນຫາ ຫຍຸ້ງຍາກເລັກນ້ອຍ ເຊັ່ນວ່າ: ການຈັດ ແບ່ງງານຍັງມີການຂັດຄ້ອງ ເພາະພວກເຮົາຍັງບໍ່ຮູ້ໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ ຢ່າງທີຖວນ ແລະພວກເຮົາກໍໄດ້ມີການພັດ ທະນາ, ການປັບປຸງໃນ ແຕ່ລະໄລຍະຈົນມາຮອດປະຈຸບັນ ໄດ້ມີຄວາມ ສະດວກສະບາຍຫຼາຍຂຶ້ນ..
ສະເພາະລາຍການ ເປີດໃຈໄວຫນຸ່ມ ທີ່ວິທະຍຸກະຈາຍສຽງແຂວງ ໄຊຍະບູລີ ກວ່າຈະມີລາຍການ ອອກອາກາດໄດ້ມາ ກໍບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍເຊັ່ນດຽວກັນ ເຊິ່ງຜູ້ຮັບຜິດຊອບ ລາຍການຂອງແຂວງ ແລະ ສູນກາງ ກໍຄື ວິທະຍຸກະຈາຍສຽງແຫ່ງຊາດ ໄດ້ມີການປະສານງານ ກັບໂຄງການ ເຊິ່ງພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ເຮັດວຽກຫລາຍໃນເວລາອັນສັ້ນໆເຊັ່ນ: ການວາງແຜນຝຶກອົບຮົມໃຫ້ເດັກ, ການຊອກຫາບຸກຄະລາກອນ ໂດຍສະເພາະ ແມ່ນນັກຈັດລາຍການຫນຸ່ມ ທີ່ຈະມາຈັດລາຍການວິທະຍຸ ເຊິ່ງນັກຈັດລາຍການເຫລົ່ານັ້ນ ຕ້ອງເປັນຜູ້ທີ່ຍອມຮັບຈາກຜູ້ຟັງ ໃນກຸ່ມໄວຫນຸ່ມ ແລະອັນສຳຄັນ ນັກຈັດລາຍການ ທີ່ວ່ານີ້ ຕ້ອງເຮັດວຽກດ້ວຍໃຈ . ເຖິງຢ່າງໃດກໍດີ ໂຄງການນີ້ ແມ່ນໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈ ຈາກນັກຈັດລາຍການຫນຸ່ມຫລາຍຄົນ ແລະປະຈຸບັນ ລາຍການເປີດໃຈໄວຫນຸ່ມ ວິທະຍຸແຂວງໄຊຍະບູລີພວກເຮົາ ກໍໄດ້ມີໄວຫນຸ່ມມາສະຫນັກເປັນນັກຈັດລາຍການ ເຖິງ10 ກວ່າຄົນ ເຊິ່ງສາມາດແຕ່ງເປັນທີມງານຜະລິດລາຍການໄດ້ 2 ທີມ
ສຳລັບລາຍການທຳອິດ ທີ່ໄດ້ທຳການອອກອາກາດ ກະຈາຍຜ່ານຄື້ນວິທະຍຸ FM 95,3 MHz ແຂວງໄຊຍະບູລີ ແມ່ນ ເວລາ 17:00-17:30 ຂອງວັນພະຫັດ ທີ 06 ພະຈິກ 2009 ຄືລາຍການເປີດໃຈໄວຫນຸ່ມ ໃນຫົວຂໍ້ “ ມີຮັກໃນໄວຮຽນ ເຫນືອນແສງທຽນໃກ້ຈະດັບ” ທີ່ເວົ້າເຖິງຜົນສະທ້ອນ ຂອງການມີຄວາມຮັກ ຢູ່ໃນໄວຮຽນ ຂອງໄວຫນຸ່ມ ເຊິ່ງໃນຫົວຂໍ້ນີ້ ຈະປະກອບດ້ວຍ ສາລະຫນ້າຮູ້, ສະປອດ, ຂ່າວ, ການສຳພາດ. ສຽງມວນຊົນ, ຄຳຂັວນ, ລະຄອນ, ກາບກອນ,ນິທານ ແລະສຽງເພັງ.
ນັບແຕ່ວັນນັ້ນ ເປັນຕົ້ນມາ ການອອກອາກາດ ຂອງລາຍການເປີດໃຈໄວຫນຸ່ມນີ້ ກໍເຫັນໄດ້ວ່າ ໄດ້ຮັບການຕອບຮັບຈາກຜູ້ຟັງເປັນຢ່າງດີ ເປັນຕົ້ນ ແມ່ນເດັກ-ໄວຫນຸ່ມ ລວມໄປເຖິງຜູ້ໃຫຍ່ກໍໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ ຍ້ອນວ່າລາຍການທີ່ຜະລິດນີ້ ມີຮູບແບບໃຫມ່ ມີຫລາຍປະເພດບົດ, ປະກອບຢູ່ນຳກັນ ແຕ່ກໍຫນ້າເສຍດາຍ ທີ່ລາຍການອອກອາກາດນັ້ນ ເປັນລາຍການບັນທຶກ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຟັງບໍ່ສາມາດສົນທະນາກັບນັກຈັດລາຍການໄດ້ໂດຍກົງ ດ້ວຍເຫດນີ້ ມັນຈິ່ງໄດ້ເປັນບັນຫາ ໃຫ້ທີມງານພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ຄິດວ່າ ຖ້າຫາກສາມາດ ຈັດລາຍການສົດອອກອາກາດໄດ້ ມັນກໍຈະກາຍເປັນການສົ່ງເສີມໃຫ້ກັບຜູ້ຟັງມີສ່ວນຮ່ວມຫລາຍຂຶ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ນັກຈັດລາຍການໄດ້ນຳໃຊ້ທັກສະຕ່າງໆ ໃນການຊ່ວຍເຫລືອເພື່ອນໄວຫນຸ່ມ ທີ່ເປັນກຸ່ມຜູ້ຟັງ ຜ່ານທາງວິທະຍຸໄດ້ຫລາຍຂຶ້ນ...
ປີ 2008 ໂຄງການວິທະຍຸເດັກໄວຫນຸ່ມ ໄດ້ເຫັນສະພາບບັນຫາ ກ່ຽວກັບການເວົ້າໃນທີ່ຊຸມຊົນ ແລະເວົ້າໃນເວທີການສະແດງ ເຊິ່ງນັກຈັດລາຍການຍັງຂາດເຕັກນິກບາງສ່ວນ ແລະທັກສະໃນການເວົ້າ ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂຄງການຈິ່ງໄດ້ຈັດການອົບຮົມກ່ຽວກັບການເວົ້າເທິງເວທີ ແລະການຈັດລາຍການສົດ ອັນຈະເປັນການສົ່ງເສີມ ຄວາມສາມາດ ໃຫ້ກັບນັກຈັດລາຍການ ເປີດໃຈໄວຫນຸ່ມ ຂອງແຂວງໄຊຍະບູລີ ເຊິ່ງນັກຈັດລາຍການຂອງພວກເຮົາ ກໍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຝຶກອົບຮົມ ໃນແຕ່ລະຄັ້ງ ແລະໄປທັດສະນະສຶກສາ ທີ່ ປະເທດ ກຳປູເຈຍ ເພື່ອຖອດຖອນບົດຮຽນກັບເພື່ອນຕ່າງປະເທດ ໂດຍໄດ້ຮັບການສະຫນັບສະຫນູນຈາກອົງການຢູນິເຊັບ. ການໄປນັ້ນ ແມ່ນເພື່ອແລກປ່ຽນບົດຮຽນ, ປະສົບການກັບຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດວຽກກ່ຽວກັບເດັກ ແລະບັນຫາຕ່າງໆທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ມັກເກີດກັບໄວຫນຸ່ມ ທັງນີ້ກໍເພື່ອເຮັດໃຫ້ການເຮັດວຽກຂອງທີມງານ ວິທະຍຸເດັກ-ໄວຫນຸ່ມແຂວງໄຊຍະບູລີມີຄວາມຄ່ອງຕົວ ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ການຜະລິດລາຍການຮູບແບບໃຫມ່ ພ້ອມກັບການຈັດຕັ້ງກຸ່ມຜູ້ຟັງໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ.
ປັດຈຸບັນ ທີມງານວິທະຍຸໄວໜຸ່ມແຂວງໄຊຍະບູລີຍັງສືບຕໍ່ຜລິດລາຍການ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວອື່ນໆເພື່ອຮັບໃຊ້ສັງຄົມ ແລະ ດຽວນີ້ ລາຍການເປີດໃຈໄວໜຸ່ມ ແຂວງໄຊຍະບູລີ ຍັງໄດ້ຈັດເປັນພາສາມົ້ງຕື່ມອີກ.
ບໍ່ວ່າໃກ້ຫລືໄກ ສຽງພວກເຮົາສົດໃສ.....ແລະ ພ້ອມທີ່ຈະໄປເຖິງທ່ານ ໃນໄວໆນີ້...
...ຂໍຂອບໃຈນຳອົງການ Unicef, ວິທະຍຸກະຈາຍສຽງແຫ່ງຊາດລາວ ແລະ ສູນວັດທະນະທຳເດັກ-ກະຊວງຖະແຫລງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ ທີ່ໄດ້ຊ່ວຍເຫລືອພວກເຮົາທາງດ້ານງົບປະມານ ແລະ ວິຊາການ.....
ຂອບໃຈທຸກໆທ່ານ ທີ່ໃຫ້ໂອກາດ ແລະ ສະໜັບສະໜູນການເຄື່ອນໄຫວກິດຈະກຳຕ່າງໆ
ພວກເຮົາດີໃຈ ແລະ ພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະສືບຕໍ່ກິດຈະກຳນີ້ຕໍ່ໄປ....
....ຂອບໃຈຫລາຍໆ....
No comments:
Post a Comment